Ayrylyk yüre?imi karyncalandyryyor nicedir...
Beynimi uyu?turuyor özlemin...
Çok syk birlikte olmasak bile benimle oldu?unu bilmenin bunca yyl
içimi nasyl ysytty?yny yeni yeni anlyyorum.
Yoklu?un, hatyrlandykça yüre?ime saplanan bir syzy olmaktan çykyp
sürekli bir bo?lu?a dönü?üyor.
Sabahlara seni ok?ayarak ba?lamalary, ak?amlary her i?i bir kenara koyup
seninle ba? ba?a kar?ylamalary özlüyorum; oyna?malarymyzy,
yürüyü?lerimizi, sevimli ha?aryly?yny, çocuksu küskünlü?ünü...
Nasyl da serttin ba?kalaryna kar?y beni savunurken; ve ne yumu?ak,
bir çift kysyk gözle kendini ellerimin ok?ayy?yna byrakyrken...
Ya da kolyeni çözdü?ümde kollaryma atlarken

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!